Tag: archeologia funeralna

Opublikowane w

Równi za życia, równi po śmierci? O stratyfikacji społecznej w Los Tamarindos

Archeolodzy często próbują odtworzyć hierarchię dawnych społeczności, analizując przedmioty składane wraz ze zmarłymi. Złote ozdoby, importowane kosztowności czy misternie wykonane przedmioty mogą sugerować wysoką pozycję społeczną pochowanych osób. Ale co, jeśli różnice w wyposażeniu grobów mówią nam o czymś zupełnie innym? Czy układ pochówków i znajdujących się w nich przedmiotów może zdradzić więcej o organizacji dawnej społeczności niż samo bogactwo poszczególnych grobów? Właśnie z takimi pytaniami zmierzyli się badacze analizujący niewielkie cmentarzysko Los Tamarindos w zachodnim Meksyku. Najnowsze wyniki analiz geostatystycznych nie wskazują na istnienie jakiegokolwiek uchwytnego wzorca. Ale te rezultaty nie załamały badaczy. Wręcz przeciwnie.

Czytaj dalej „Równi za życia, równi po śmierci? O stratyfikacji społecznej w Los Tamarindos”

Opublikowane w

Pochówki Jaćwingów na Mosiężysku w Szurpiłach czyli cmentarz bez grobów

Przez dziesięciolecia archeolodzy znali jaćwieskie grodziska i osady, lecz niemal nie potrafili wskazać miejsc, w których chowano ich mieszkańców. Pochówki  Jaćwingów na Mosiężysku pokazują, że przyczyną nie musiał być brak cmentarzysk. Problem mógł tkwić w naszych oczekiwaniach: szukaliśmy pojedynczych, wyraźnych, czy oddzielonych od siebie     grobów, podczas gdy w tradycji Jaćwingów zmarłych składano w przestrzeni, w której szczątki wielu osób, resztki stosów i zniszczone przedmioty tworzyły wspólną warstwę.

Czytaj dalej „Pochówki Jaćwingów na Mosiężysku w Szurpiłach czyli cmentarz bez grobów”

Opublikowane w

Tysiąc lat po Castillo: Chińczycy z Huarmey

Jednym z najbardziej nieoczywistych i niespodziewanych odkryć na stanowisku Castillo de Huarmey były pochówki powstałe najprawdopodobniej na samym początku dwudziestego wieku. Zostały odkryte w trakcie badań na terenie tak zwanego  palacio, czyli założenia architektonicznego u podnóża wzgórza, na którym znajduje się mauzoleum, z którego Castillo de Huarmey jest znane. Okazało się, że w dużej mierze funeralne stanowisko, w którego okolicy znajdowano groby datowane od Horyzontu Wczesnego (patrz: Tysiąc lat przed Castillo: Atypowe pochówki z Huarmey), przez Horyzont Środkowy (pochówki związane z obecnością na tym terenie Imperium Wari), po Horyzont Późny, być może trwało jako takie w świadomości nawet dwudziestowiecznych mieszkańców doliny Huarmey. Na pewno samo Castillo, mocno wyróżniające i wyodrębniające się z krajobrazu, a przed wielkim trzęsieniem ziemi z 1970 roku pewnie nawet jeszcze bardziej niż współcześnie, uważane było za huaca, czyli takie „święte miejsce”. Podobnie jak platformy z doliny Moche, czy te z obszaru współczesnej Limy (np. Huaca Pucllana leżąca w Miraflores).

Uwaga! Artykuł zawiera zdjęcia szczątków ludzkich.

Czytaj dalej „Tysiąc lat po Castillo: Chińczycy z Huarmey”