#cokryjeziemia wraca z kolejnymi opowieściami z Lubelszczyzny. Tym razem zaglądamy do Świeciechowa, gdzie powstawały imponujące długie ostrza krzemienne, do ukrytego w lasach Roztocza Ulowa oraz do Gródka nad Bugiem, którego historia obejmuje tysiące lat osadnictwa. Trzy miejsca, trzy różne historie i kolejne spojrzenie na archeologiczne dziedzictwo regionu. Wszystkie trzy poznacie w nowych odcinkach serii przygotowanej przez archeologów z UMCS.
O projekcie „Od epoki kamienia po Wielką Wojnę – archeologia Lubelszczyzny” pisaliśmy już na Archeowieściach, gdy naukowcy z UMCS zapowiadali jego działania i serię filmów popularyzujących archeologię regionu. Pierwsze trzy odcinki cyklu „Co kryje ziemia. Opowieści z Lubelszczyzny” pokazywaliśmy również w osobnym wpisie. Teraz czas na kolejne trzy historie.
Odcinek 4. Świeciechów i krzemienne „szable”
Jak 4000 lat temu ludzie mogli odbijać z krzemienia 30-centymetrowe „szable”? Świeciechów to jedno z kluczowych miejsc związanych z pozyskiwaniem i obróbką unikalnego krzemienia w tej części Europy. Szczególne znaczenie miały długie wióry, których wytwarzanie wymagało surowca najwyższej jakości, precyzyjnych technik, dużego doświadczenia i specjalizacji. W odcinku zobaczycie, jak próby odtworzenia dawnych metod, analiza śladów użytkowania i praca z oryginalnym materiałem pomagają lepiej zrozumieć, jak powstawały te niezwykłe wyroby.
Odcinek 5. Ulów – archeologia ukryta w lesie
Przez długi czas Ulów w Roztoczu wydawał się miejscem niemal nieobecnym na archeologicznych mapach. Badania pokazały jednak, że pod lasem kryje się rozległy kompleks stanowisk, dokumentujących obecność ludzi od epoki kamienia aż po czasy nowożytne. Szczególne znaczenie mają znaleziska związane z Gotami i kulturą wielbarską, których obecność w tej części Roztocza była dla badaczy dużym zaskoczeniem.
Odcinek 6. Gródek – tysiące lat nad Bugiem
Historia Gródka to niemal prahistoria Lubelszczyzny w pigułce. Żyzne gleby i położenie nad Bugiem sprawiały, że miejsce to przyciągało kolejne społeczności przez tysiące lat. W jednym rejonie spotykają się więc ślady osadnictwa neolitycznego, kultury pucharów lejkowatych, Gotów oraz późniejszych społeczności słowiańskich.
To oczywiście nie koniec serii „Co kryje ziemia. Opowieści z Lubelszczyzny”. Kolejne odcinki będziemy zbierać i publikować na Archeowieściach, tym bardziej że twórcy projektu zadbali również o ich dostępność. Materiały przygotowywane w ramach projektu mają m.in. wersje z audiodeskrypcją, tłumaczeniem na język angielski oraz polski język migowy. Warto więc zaglądać także bezpośrednio na kanał Instytutu Archeologii UMCS na YouTube, gdzie pojawiają się następne filmy z serii.