Badania nad najstarszym ludzkim DNA opublikowane

Wyniki analiz mającego aż 430 tys. lat ludzkiego DNA jądrowego ukazały się w magazynie „Nature”.

Czaszka z Sima de los Huesos

Jedna z czaszek znalezionych w Sima de los Huesos. Fot. © 2015 Sala et al., PLOS ONE, Creative Commons

O badaniach pisałem w Archeowieściach już kilka miesięcy temu, gdy Matthias Meyer z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej Maksa Plancka w Lipsku poinformował o osiągnięciach swojego zespołu podczas spotkania European Society for the study of Human Evolution (ESHE).

Wyczyn genetyków jest niezwykły, gdyż jeszcze dekadę temu czymś nieprawdopodobnym wydawało się odczytanie DNA jądrowego ludzi żyjących kilkadziesiąt tysięcy lat temu. Teraz naukowcy potrafią już zaglądać nawet w genomy mające kilkaset tysięcy lat.

Nie jest to jednak łatwe, ani tanie. Jak donosi „Nature”, aby poznać zaledwie 0,1 proc. genomu człowieka sprzed 430 tys. lat eksperci z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej Maksa Plancka, musieli wykonać pracę, która pozwoliłaby odczytać kilkadziesiąt razy genom współczesnego człowieka.

Taki ogromny nakład pracy był konieczny, gdyż materiał genetyczny, który badacze pozyskali z mających 430 tys. lat kości z Sima de los Huesos w Hiszpanii był bardzo zdegradowany i zanieczyszczony, co nie dziwi, biorąc pod uwagę jego wiek. Bardzo często nie udaje się uzyskać żadnych danych z materiału mającego zaledwie parę tysięcy lat.

Sima de los Huesos

Próba rekonstrukcji wyglądu ludzi z Sima de los Huesos. Rys. © Kennis & Kennis, Madrid Scientific Films

Sima de los Huesos (hiszp. Jama z koścmi) to najprawdziwszy paleoantropologiczny skarbiec, który znajduje się w górach Atapuerca w północnej Hiszpanii. W latach 90. ubiegłego wieku uczeni natrafili tam na skupisko szczątków pradawnych Europejczyków. Łącznie udało się wydobyć aż 7 tys. kości i zębów należących do co najmniej 28 osób, które wedle najnowszych datowań żyły około 430 tys. lat temu.

Dzięki badaniom genetycznym wiemy teraz, że byli oni przodkami neandertalczyków, co poddały w wątpliwość wcześniejsze badania DNA mitochondrialnego (więcej na ten temat pisałem we wrześniowym artykule). Jak podkreślają genetycy, ogromną rolę w ich sukcesie miało zachowanie badaczy szczątków z Sima de los Huesos, którzy w 2006 r. zamrozili zęby i tkanki z łopatki właśnie z myślą o przyszłych badaniach genetycznych.

Matthias Meyer, Juan-Luis Arsuaga, Cesare de Filippo, Sarah Nagel, Ayinuer Aximu-Petri, Birgit Nickel, Ignacio Martínez, Ana Gracia, José María Bermúdez de Castro, Eudald Carbonell, Bence Viola, Janet Kelso, Kay Prüfer & Svante Pääbo, Nuclear DNA sequences from the Middle Pleistocene Sima de los Huesos hominins, Nature (2016) doi:10.1038/nature17405

Artykuł informacyjny Nature

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 25, średnia ocen: 5,40 na 6)
Loading...