Gdy w Europie zjadali słonie

Szczątki słonia zjedzonego przez pradawnych myśliwych znaleziono na Peloponezie. Wokół leżały liczne kamienne narzędzia, których zapewne użyto do wycinania kawałków mięsa.

Palaeoloxodon antiquus

Rekonstrukcja Elephas antiquus (Palaeoloxodon antiquus). Fot. Apotea, Creative Commons

Uczta, na której pozostałości natrafił zespół archeologów z Grecji i Niemiec, miała miejsce około 300-600 tys. lat temu (dokładne datowanie będą znane w przyszłości). Dziś w miejscu tym, noszącym nazwę Marathousa, znajduje się odkrywkowa kopalnia węgla, ale niegdyś był to brzeg płytkiego jeziora.

Marathousa

Część odsłoniętego szkieletu słonia. Czaszka jest już zabezpieczona gipsem (jasna „skała” na drugim planie). Fot. Greckie Ministerstwo Kultury

Niemal kompletny szkielet należy do przedstawiciela gatunku Elephas antiquus, czyli wymarłych już słoni leśnych, które żyły w Europie przez setki tysięcy lat. Wielkością co najmniej dorównywały współczesnym słoniom afrykańskim.

Na kościach zwierzęcia badacze zidentyfikowali liczne nacięcia, które nie pozostawiają wątpliwości, że prehistoryczni ludzie odcinali z niego mięso. – To jedyne stanowisko na Bałkanach, gdzie mamy dowody oprawiania słoni w dolnym paleolicie – mówi prof. Katerina Harvati z Tübingen Universität.

Marathousa 2

Liczne kamienne narzędzia znalezione obok szkieletu słonia. Fot. Greckie Ministerstwo Kultury

Nie ma pewności, czy ówcześni mieszkańcy Europy, polowali na te wielkie ssaki, czy jedynie korzystali z ciał padłych zwierząt. Na szczątki słonia leśnego natrafili też niedawno archeolodzy na słynnym stanowisku w Schöningen w północnych Niemczech. Także w tym wypadku na kościach były widoczne nacięcia.

Marathousa 3

Zdjęcie mikroskopowe jednego z nacięć na kościach z Peloponezu. Fot. Greckie Ministerstwo Kultury

Schöningen zyskało sławę dzięki odkryciu tam kilkunastu zaostrzonych drewnianych dzid sprzed około 300 tys. lat. (więcej na ten temat w dostępnym tylko dla subskrybentów artykule Dzidy pradawnych Europejczyków) Słoń pochodzi z mniej więcej tego samego okresu. Jednak zdaniem badaczy przebicie za pomocą takiej broni grubej skóry słoni było bardzo trudne i niezwykle niebezpieczne. Nie można jednak wykluczyć, że działający w większej grupie ludzie mogli zabijać pojedyncze słonie osaczając je i męcząc wieloma ciosami.

Na podstawie komunikatu prasowego Tübingen Universität i artykułu Die Welt.

Wstępne wyniki badań w Marathousa badacze zaprezentowali w „Antiquity”.

Eleni Panagopoulou, Vangelis Tourloukis, Nicholas Thompson, Athanassios Athanassiou, Georgia Tsartsidou, George E. Konidaris, Domenico Giusti, Panagiotis Karkanas & Katerina Harvati: Marathousa 1: a new Middle Pleistocene archaeological site from Greece. Antiquity, Issue 343, February 2015

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 9, średnia ocen: 5,44 na 6)
Loading...