Najstarsze zabójstwo?

Ślady dwóch bardzo silnych ciosów znaleźli badacze na czaszce mającej 430 tys. lat.

Czaszka z Sima de los Huesos

Dwa sporej wielkości otwory są wyraźnie widoczne ponad lewym oczodołem. Fot. © 2015 Sala et al., PLOS ONE, Creative Commons

Prawie kompletną czaszkę młodej osoby o nieustalonej płci badacze złożyli z 52 kawałków kości, które znaleźli na przestrzeni 20 lat podczas wykopalisk w Sima de los Huesos, co w języku hiszpańskim znaczy „jama z koścmi”. Jest to jaskinia w górach Atapuerca w północnej Hiszpanii, do której prowadzi opadający pionowo szyb głębokości 13 m. Na jej dnie archeolodzy odkryli szczątki aż 28 pradawnych Europejczyków, których uznaje się za przodków neandertalczyków (więcej na ten temat w dostępnym tylko dla subskrybentów artykule Świt neandertalczyków).

Czaszka ma wyraźnie widoczne uszkodzenia w przedniej części, nad lewym oczodołem. Ich badania wykonane z użyciem najnowszych metod stosowanych w medycynie śledczej wykazały, że powstały one na skutek dwóch silnych ciosów zadanych tym samym przedmiotem. Oba uderzenia miały podobną trajektorię.

W ocenie badaczy jest bardzo mało prawdopodobne, aby obrażenia te były spowodowane jakimś upadkiem, chociażby dlatego, że wówczas wyjaśnić dwa niemal identyczne urazy. Zdecydowanie bardziej pasują one do skutków ataku praworęcznej osoby wykorzystującej jakiś twardy przedmiot.

Ciosy raczej były śmiertelne, gdyż nie widać żadnych śladów gojenia się kości, dlatego uczeni uznali czaszkę za najstarszy udowodniony przypadek zabójstwa wśród ludzi.

W ocenie hiszpańskich badaczy ofiara zmarła poza jaskinią i jej ciało wrzucono do Sima de los Huesos, która najwyraźniej była wykorzystywana przez prehistorycznych mieszkańców gór Atapuerca jako grobowiec. Jest to obecnie najlepsze wyjaśnienie obecności szczątków tak wielu osób w jaskini, do której bardzo trudno było się dostać.

Wyniki badań ukazały się w PLoS ONE

Sala N, Arsuaga JL, Pantoja-Pérez A, Pablos A, Martínez I, Quam RM, et al. (2015) Lethal Interpersonal Violence in the Middle Pleistocene. PLoS ONE 10(5): e0126589. doi:10.1371/journal.pone.0126589

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 14, średnia ocen: 6,00 na 6)
Loading...