Na Pomorzu znaleziono ponad 100 kurhanów

W lesie niedaleko miejscowości Strumiany na wschód od Szczecina naukowcy odkryli ponad 100 nieznanych dotąd kopców. Znalezisko było możliwe dzięki analizie danych pozyskanych z lotniczego skanowania laserowego (ALS).

kurhany

Numeryczny Model Terenu z widocznymi kopcami. Oprac. G. Szalats na podst ISOK

– Kurhanów mogło być więcej, ale część zapewne uległa zniszczeniu w czasie prac leśnych – wyjaśnia odkrywca Grzegorz Szalast, doktorant w Katedrze Archeologii Uniwersytetu Szczecińskiego.

Badacz wyróżnił 114 regularnych kopców tworzących trzy wyraźne skupiska. Ich wymiary mieszczą w granicach ok. 6-8 m średnicy oraz 0,4-0,7 m wysokości. Po wykryciu potencjalnego stanowiska archeologicznego naukowiec poddał analizie dawne i współczesne mapy topograficzne tego regionu. – Dzięki temu mogłem wykluczyć XIX-XX-wieczne pochodzenie tych form – mówi Szalast.

Naturalne pochodzenie odkrytych nasypów poddali w wątpliwość specjaliści z Zakładu Geomorfologii Morskiej Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Szczecińskiego.

W lipcu archeolodzy z Katedry Archeologii Uniwersytetu Szczecińskiego na zlecenie Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków udali się w teren, aby zweryfikować swoje przypuszczenia dotyczące tajemniczych obiektów. Wykopaliskami kierował prof. Grzegorz Domański.

– Badania jednoznacznie potwierdziły antropogeniczność zarejestrowanych form, niestety nie potrafimy nadal dokładnie określić czasu ich wzniesienia – mówi Szalast.

kurhan

Kurhan przygotowany do wykopalisk. Fot. G. Szalast

Wbicie przez archeologów łopaty w ziemię poprzedziły badania georadarowe zrealizowane we współpracy ze szczecińską firmą geodezyjną GISPRO Sp. z o.o. Niestety w przypadku wybranego kurhanu wyniki okazały się niejednoznacznie. – Na echogramach widoczne było jedynie oczekiwane zróżnicowanie warstw gleby, co też, jak pokazał przebieg badań, było spowodowane brakiem jakichkolwiek konstrukcji w obrębie nasypu – zaznacza archeolog.

Dalsze analizy danych z lotniczego skaningu laserowego dla tego regionu przyniosły kolejne interesujące dla naukowców spostrzeżenia. Okazało się, że na drugim brzegu rzeki Iny, w odległości ok. 3 km, położone są znacznie większe kopce. Ich wymiary osiągają ok. 10-25 m średnicy a wysokość waha się od 3 do 5 m.

– Być może zasadne jest powiązanie ich z doniesieniami Martina Wehrmanna – badacza historii Pomorza z 1894 roku, który pisał wówczas, iż pastor Juhr z Poczernina miał przekazać do zbiorów muzealnych naczynia ceramiczne pochodzące z okolicznych kurhanów z grobami w skupiskach kamiennych. Do dziś ich lokalizacja pozostawała nieznana – opowiada Szalast.

Dane z lotniczego skanowania laserowego wykorzystane do wykrycia kopców pochodzą z projektu ISOK – Informatycznego Systemu Osłony Kraju przed nadzwyczajnymi zagrożeniami. Dzięki temu archeolog nie musiał wykonywać kosztownych nalotów nad interesującym go obszarem. Raz pozyskane informacje można wykorzystać zarówno w celach naukowych, jak i do zarządzania kryzysowego. Jednak zdaniem archeologów, dane te należy traktować z ostrożnością, gdyż nie zostały przygotowane pod kątem analiz archeologicznych. Stąd nie zawsze nadają się do wykorzystania przez badaczy najstarszej przeszłości.

Tekst pochodzi z serwisu Nauka w Polsce

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 20, średnia ocen: 5,95 na 6)
Loading...