Coraz więcej wiemy o przeszłości Kołatu

Osada z okresu wpływów rzymskich to najnowsze odkrycie w Kołacie (pow. lipnicki, woj. kujawsko-pomorskie), który może poszczycić się zabytkami nawet sprzed ponad 3000 lat.

Przekrój domostwa półziemiankowego na osadzie z okresu wpływów rzymskich,  fot. P. Sobczyk, arch. MZKID we W-ku (m)

Przekrój półziemianki z okresu wpływów rzymskich. Fot. P. Sobczyk, arch. MZKID we W-ku

Niedawno zakończył się trwający półtora miesiąca 12. sezon badań wykopaliskowych prowadzonych przez Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku na wielokulturowym stanowisku archeologicznym w miejscowości Kołat. Poprzednie sezony przyniosły liczne zabytki z długiego okresu od środkowej epoki brązu po czasy pierwszych Piastów.

W tym sezonie archeolodzy rozpoczęli regularne badania nowo odkrytego członu stanowiska, jakim jest osada z okresu wpływów rzymskich, być może stanowiąca jeden zespół osadniczy z przebadanym wcześniej cmentarzyskiem ludności kultury wielbarskiej z II w. n.e.

Na terenie osady badacze odkryli dwa doskonale zachowane paleniska oraz uchwycili znaczną część obiektu mieszkalnego o charakterze półziemianki. W jej wnętrzu były duże ilości ceramiki naczyniowej, polepy, kości zwierzęce oraz 4 przęśliki gliniane. Natomiast z humusu wspomnianego cmentarzyska archeolodzy pozyskali kolejne kilkanaście zabytków stanowiących inwentarz zniszczonych grobów wielbarskich. Były to fragmenty i całe egzemplarze brązowych zapinek i bransolet oraz fragment pierścionka.

Grób ciałopalny kultury łużyckiej, fot. P. Sobczyk, arch. MZKID we W-ku (m)

Grób ciałopalny kultury łużyckiej. Fot. P. Sobczyk, arch. MZKID we W-ku

Zupełnie wyjątkowym znaleziskiem w skali dotychczasowych badań całego stanowiska w Kołacie było odkrycie pojedynczego cząstkowego pochówka szkieletowego w obrębie cmentarzyska łużyckiego. Sam grób nie ma jednak wyposażenia kulturowego, dlatego jego chronologia jest na razie nieznana.

– Wyjątkowość pochówku polega na szczególnym, zapewne wtórnym złożeniu czaszki zmarłego na skrzyżowanych kościach udowych. Całość była w niewielkiej i płytkiej jamce, której spągowe partie wypełniały pozostałe, jednakże niekompletne części szkieletu – opowiada archeolog Paweł Sobczyk, który kieruje badaniami.

Pozostałe tegoroczne znaleziska badaczy obejmowały m.in. luźny materiał (skorupy naczyń i drobne narzędzia krzemienne) związany z niewielką osadą lub wielosezonowym obozowiskiem ludności kultury trzcinieckiej (ok.1400–1300 p.n. e.).

Znaleziska monet wczesnośredniowiecznych na osadzie z XI w., fot. P. Sobczyk, arch. MZKID we W-ku

Monety znalezione w pozostałościach osady z XI w. Fot. P. Sobczyk, arch. MZKID we W-ku

Archeolodzy przebadali też kolejne 9 grobów ciałopalnych na cmentarzysku kultury łużyckiej z późnej epoki brązu i wczesnej epoki żelaza (ok. 900–650 p.n.e.), co zwiększyło liczbę poznanych pochówków z tej nekropoli do 106.

Nie zabrakło również znalezisk związanych z pozostałościami osady wczesnośredniowiecznej z XI w. Archeolodzy znaleźli w jej najbliższym sąsiedztwie kilka kolejnych palenisk, a także luźne zabytki, w tym denar krzyżowy z końca X w. oraz kolejne fragmenty i cały egzemplarz srebrnej monety arabskiej, tzw. dirhema (IX–X w.)

Ekspedycja dotowana była ze środków Wojewody Kujawsko-Pomorskiego za pośrednictwem Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Toruniu. Kolejne prace planowane są na przyszły rok.

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 8, średnia ocen: 5,88 na 6)
Loading...