Deir el-Bahari w 3D

Wirtualna rekonstrukcja 3D starożytnych świątyń w Deir el-Bahari i odkrycia architektoniczne w obrębie świątyni Totmesa III to najważniejsza osiągnięcia zeszłorocznej misji archeologicznej prowadzonej przez dr Monikę Dolińską z Muzeum Narodowego w Warszawie.

Deir el-Bahari

Od lewej stoją kolejno świątynie: Mentuhotepa II, Totmesa III i Hatszepsut

– Kolejny sezon misji archeologicznej Totmesa III w Deir el-Bahari w Egipcie przyniósł dalsze postępy w dokumentowaniu dekoracji świątyni oraz kilka niespodzianek – wyjaśnia PAP dr Dolińska. Badacze zajmowali się w tym sezonie weryfikacją wcześniej sporządzonych rysunków reliefów ściennych i rysowaniem nowych, fotografowaniem ich i uzupełnianiem rekonstruowanych scen.

– Dokładna analiza architektonicznych pozostałości w połączeniu z wynikami badań nad dekoracją pomieszczeń świątynnych, pozwoliła nam stworzyć komputerowy model 3D trzech świątyń w kotlinie Deir el-Bahari – jeden z dwóch, jakie są planowane – mówi kierowniczka projektu.

Jak dodaje, drugi model będzie prezentował odtworzoną dekorację wnętrz świątynnych. Obecny wykonał Mariusz Caban – architekt z Politechniki Wrocławskiej. Widoczne są na nim świątynie Mentuhotepa II (2055-2004 lat p.n.e.), Hatszepsut (1473 – 1458 lat p.n.e.) i Totmesa III (1479 – 1425 lat p.n.e). W poprzednich latach powstały rekonstrukcje świątyń w Deir el-Bahari, jednak ze względu na postęp prac badawczych kilku misji pracujących w okolicy, ten wykonany przez Polaków jest najbardziej aktualny i zbliżony do stanu rzeczywistego sprzed kilku tysięcy lat.

Polacy dokonali również w tym roku kilku odkryć. W gruzowisku poniżej świątyni Totmesa III architekt misji odnalazł blok, który okazał się być świetlikiem, wpuszczającym światło do sali na barkę – miejsca, gdzie stała święta barka boga Amona, która podczas wielkich świąt przybywała na czele procesji z Karnaku – miasta znajdującego się na przeciwległym brzegu Nilu.

Kapłani z barką Amona

Kapłani niosący barkę Amona. Fot. Z. Doliński

– Podobne świetliki znane są m.in. ze świątyni Hatszepsut i z Ramesseum – świątyni Ramzesa II. Dotychczas jednak nie znaleziono podobnego elementu na terenie świątyni Totmesa III – mówi dr Dolińska. Jej zdaniem obliczenie kąta padania promieni słonecznych przez świetlik może pomóc w ustaleniu, które z obchodzonych przez faraona świąt było najważniejsze.

Dzięki wieloletnim staraniom egiptologów udało się również odtworzyć oryginalny wygląd scen okalających granitowy portal prowadzący do tzw. sali na barkę. – Totmes III powiększył barkę Amona, dodając jej splendoru, dekoracji, ale i ciężaru – od tej pory musiało ją przenosić nie, 18 ale 30 kapłanów. Efektem była konieczność poszerzenia rozmaitych przejść – m.in. właśnie do świeżo wzniesionej i przynajmniej częściowo ozdobionej reliefami własnej świątyni Totmesa w Deir el-Bahari. Bloki zdemontowane podczas tych przeróbek udało się zidentyfikować i dopasować w odpowiednie miejsca naszej egiptolog – Janinie Wiercińskiej. Dzięki temu wiemy, jak wyglądała pierwsza wersja tego ważnego pomieszczenia – mówi dr Dolińska.

Naukowcy przygotowują się do wydania finalnej publikacji na temat budowli, która została odkryta przez Polaków w 1961 roku. Ta kultowa konstrukcja stoi od lat w cieniu sąsiadującej z nią słynnej, tarasowej świątyni Hatszepsut, gdzie również prace rekonstruktorskie i archeologiczne prowadzą od kilkudziesięciu lat Polacy. Do 1996 roku prace na terenie świątyni Totmesa III prowadziła prof. Jadwiga Lipińska. Jesienią 2008 roku prace w terenie wznowiła odtworzona misja, działająca pod kierownictwem dr Moniki Dolińskiej.

Tegoroczne prace zostały sfinansowana przez Narodowe Centrum Nauki oraz przez Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW. Badania odbyły się w listopadzie i grudniu 2012 r.

Tekst pochodzi z serwisu Nauka w Polsce.

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 10, średnia ocen: 6,00 na 6)
Loading...