Ogromne wielbłądy z Arktyki

Szczątki bardzo dużego wielbłąda znaleźli naukowcy na Wyspie Ellesmere’a w kanadyjskiej Arktyce. To pierwszy przypadek odkrycia kości wielbłąda tak daleko na północy.

pliocene-camel_05d_4500_lg

Hipotetyczna rekonstrukcja wielbłądów sprzed 3,4 mln lat na Wyspie Ellesmere’a. Rys. Julius Csotonyi

Znalezisko składa się z 30 skamieniałych fragmentów kości nogi, które badacze odkrywali przez trzy sezony w latach 2006-2010.

Znalezione fragmenty mają 3,4 mln lat i do złudzenia przypominają drewno. Dokładne oględziny wykazały jednak, że są to kości bardzo dużego ssaka. Najlepszym kandydatem były tutaj wielbłądy, które wyewoluowały w Ameryce 45 mln lat temu i dopiero później przeszły do Azji przez Cieśninę Beringa. Złożona ze szczątków część kości rzeczywiście przypominała bardzo wielbłądzią, ale była większa niż u znanych gatunków.

Podejrzenia badaczy potwierdziły analizy kolagenu ze znalezionych kości, którego profil bardzo dobrze pasował do profilu kolagenu współczesnych wielbłądów, a zwłaszcza jednogarbnych dromaderów oraz wymarłego Paracamelus, którego skamieniałości znaleziono w Yukonie (terytorium Kanady graniczące z Alaską). Naukowcy podejrzewają, że wielbłąd z Wyspy Ellesmere’a również należał do rodzaju Paracamelus.

– Odkrycie przesuwa zasięg wielbłądów w Ameryce Północnej o 1200 km na północ i sugeruje, że linia, która dała początek współczesnym wielbłądom, była oryginalnie przystosowana do życia w leśnym środowisku Arktyki – mówi dr Natalia Rybczynski z Canadian Museum of Nature.

Znalezisko nie oznacza jednak, że kojarzone obecnie głównie z gorącymi pustyniami zwierzęta lubiły niegdyś arktyczne mrozy i lodowe krajobrazy. Co prawda obecnie znaczna część wyspy Ellesmere’a (najbardziej wysuniętej na północ części Kanady) jest pokryta lodem, ale nie zawsze tak było.

W czasach, gdy żył olbrzymi wielbłąd, temperatury w Arktyce były aż o 14-22 stopnie Celsjusza wyższe niż obecnie. Wyspa była wówczas pokryta lasem borealnym, czyli charakterystycznym dla terenów chłodnych lasem iglastym w Polsce znanym głównie jako tajga. Obecnie taki las pokrywa ogromny obszar południowej Kanady.

Wyniki badań ukazały się w „Nature Communications”

Natalia Rybczynski, John C. Gosse, C. Richard Harington, Roy A. Wogelius, Alan J. Hidy & Mike Buckley, Mid-Pliocene warm-period deposits in the High Arctic yield insight into camel evolution, Nature Communications 4, Article number: 1550 doi:10.1038/ncomms2516

Komunikat prasowy Canadian Museum of Nature.

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 11, średnia ocen: 5,73 na 6)
Loading...