Krzesiwa z epoki lodowej

Krzemienie służące do krzesania ognia, używane w czasie końca epoki lodowej, znaleźli naukowcy Zespołu Archeologicznych Badań Ratowniczych z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN w Poznaniu, podczas badań archeologicznych w Ośnie Lubuskim (woj. lubuskie). Funkcję przedmiotów rozpoznano w trakcie opracowywania wyników badań, dzięki specjalistycznym analizom traseologicznym wykonanym przez dr Małgorzatę Winiarską-Kabacińską z Muzeum Archeologicznego w Poznaniu.

Krzemienie używane do krzesania ognia. Rys. J. Sawicka

– Analizy traseologiczne polegają na obserwacji i rejestrowaniu wszelkich śladów i przekształceń widocznych na powierzchniach zabytków z użyciem mikroskopów. Następnie porównujemy je z tym śladami, które widoczne są na powierzchniach kopii zabytków uzyskiwanych w trakcie wykonywania eksperymentów. O funkcji dwóch krzemieni znalezionych w czasie prac archeologicznych świadczą charakterystyczne ślady widoczne na wierzchołkach tych okazów i fakt, że zostały poddane działaniu wysokich temperatur – wyjaśnia dr Winiarska-Kabacińska.

Interesujące zabytki znaleziono w czasie wykopalisk na stanowisku archeologicznym datowanym na czasy kultury świderskiej z XI/X tysiąclecia p.n.e. Badania w Ośnie Lubuskim koordynowała z ramienia IAE PAN dr Iwona Sobkowiak-Tabaka.

To bardzo rzadkie znalezisko. Na terenie Europy znanych jest zaledwie kilka podobnych zabytków z czasów późnego paleolitu, przypisywanych społecznościom kultury hamburskiej. Artefakty tego typu interpretowane są jako przedmioty służące do niecenia ognia. Krzemieniem uderzano w piryt (minerał mylony czasem ze szlachetnymi kruszcami, stąd nazywany „złotem głupców”) w celu uzyskania iskry. Dzięki odkryciu uzyskujemy bezcenny wgląd w życie codzienne łowców z epoki kamienia.

Krzesanie ognia. Rys. B. Bednarczyk

– Nie zawsze jest możliwe odkrycie pozostałości spalonych szczątków wskazujących na zastosowanie ognia w tamtym okresie, z tego względu, iż takowe bardzo rzadko zachowują się do naszych czasów. Pośrednim dowodem jest obecność spalonych krzemieni czy kamieni, zwłaszcza znajdowanych w pewnych układach wskazujących na celowe ich pozostawienie – dodaje dr Kabacińska.

Ówcześni mieszkańcy dzisiejszych terenów Polski żyli w niewielkich grupach, które trudniły się myślistwem – co poświadczone jest licznymi znaleziskami misternie wykonanych grotów krzemiennych i harpunów. Wraz z wytopieniem się lądolodu w Skandynawii ok. 9600 roku p.n.e. część mieszkańców zasiedlających obszar dzisiejszej Polski, udała się za zwierzyną na północny-wschód. Ich miejsce zajęła ludność z zachodniej części Europy.

Na podstawie informacji prasowej Muzeum Archeologicznego w Poznaniu.

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 13, średnia ocen: 5,08 na 6)
Loading...