Myszy wędrowały z wikingami

Mysz domowa (Mus musculus) towarzyszyła skandynawskim żeglarzom podczas ich wypraw. Dotarła z nimi aż na Grenlandię.

Skandynawscy żeglarze lądują na Islandii. Rys. Oscar Wergeland, 1909 r.

W trakcie epoki wikingów żeglarze ze Skandynawii skolonizowali liczne ziemie rozrzucone na północnym Atlantyku. Ich osady pojawiły się w Szkocji, w Irlandii, na wyspie Man, na Islandii, na Wyspach Owczych, a nawet na Grenlandii i należącej obecnie do Kanady Nowej Fundlandii.

Zazwyczaj kolonizatorzy przywozili ze sobą potrzebne im zwierzęta: konie, owce, kozy i kury. Razem z nimi wędrowali też jednak pasażerowie na gapę, wśród których były myszy.

Międzynarodowy zespół badaczy z Wlk. Brytanii, USA, Islandii, Danii i Szwecji postanowił sprawdzić w DNA mitochondrialnym myszy ślady tych wędrówek.

Genetycy pobrali materiał genetyczny od współczesnych myszy żyjących w 9 miejscach na Islandii, w Narsaq na Grenlandii oraz z czterech miejsc niedaleko L’Anse aux Meadows na Nowej Fundlandii, gdzie znaleziono pozostałości skandynawskiej osady.

Badacze dysponowali również genami średniowiecznych myszy. Pochodziły one z dwóch miejsc na Grenlandii i czterech w Islandii.

Analizując DNA myszy badacze określali pokrewieństwo między nimi. Ustalili, że myszy dostały się ze skandynawskimi żeglarzami na Islandię w X w. z Norwegii albo północnej części Wysp Brytyjskich. Z Islandii zaś popłynęły na Grenlandię, gdzie żyły w osadach skandynawskich kolonistów.

Badania wykazały też, że współczesne islandzkie myszy są potomkami tych średniowiecznych podróżników. Inaczej jest z myszami na Grenlandii. Te które przybyły z Islandii wymarły (najpewniej gdy zniknęły skandynawskie kolonie), a obecnie żyjące na wyspie myszy przybyły dużo później wraz z osadnikami z Danii, którzy zaczęli pojawiać się na wyspie w XVIII w.

Natomiast na Nowej Fundlandii badacze nie znaleźli żadnych śladów obecności wędrujących ze Skandynawami myszy. Tak więc albo nie dotarły one do Ameryki, albo nie zachowały się po nich żadne genetyczne ślady wśród współczesnych myszy z tej wyspy, podobnie jak nie ma żadnych genetycznych śladów po osadnikach z L’Anse aux Meadows.

Naukowcy podkreślają, ze analizy DNA mitochondrialnego myszy bardzo dobrze odzwierciedlają losy ludzkich populacji.

Wyniki badań ukazały się w BMC Evolutionary Biology.

E P Jones, K Skirnisson, T H McGovern, M TP Gilbert, E Willerslev and J B Searle, Fellow travellers: a concordance of colonization patterns between mice and men in the North Atlantic region, BMC Evolutionary Biology 2012, 12:35 doi:10.1186/1471-2148-12-35

Komunikat prasowy

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 5, średnia ocen: 6,00 na 6)
Loading...