Longobardzka nekropola

Longobardzkie cmentarzysko odkryli archeolodzy w okolicach Udine w północnych Włoszech. 30 pochówków mężczyzn, kobiet i dzieci tworzy jedno z największych cmentarzysk longobardzkich, jakie dotąd odkryto.

Bogato zdobione longobardzkie umbo z VII w. n.e. ze zbiorów nowojorskiego Metropolitan Museum. Zdjęcie na licencji Creative Commons. Autor: MapMaster

W grobach mężczyzn archeolodzy znaleźli groty włóczni, miecze, noże, woreczki z monetami oraz inne żelazne przedmioty. W pochówkach kobiet były natomiast grzebienie i spinki.

W większości przypadków przy stopach zmarłych znajdowały się gliniane naczynia. W samym środku nekropoli archeolodzy odkryli grób kobiety z zasłoniętą twarzą. Na jej piersiach leżał pozłacany krzyż.

Na podstawie ANSA.

Longobardowie byli ludem germańskim, którego pierwotne siedziby znajdowały się nad Łabą. W czasach upadku Cesarstwa Rzymskiego przenieśli się nad Dunaj, gdzie stworzyli swoje pierwsze państwo.

We Włoszech Longobardowie pojawili się wiosną 568 r. Wkroczyli tam prowadzeni przez swego króla Alboina. Razem z nimi ciągnęły gromady Gepidów, Sasów, Bawarów i innych barbarzyńców wśród których mogli być również Słowianie. W ciągu kilku lat podbili prawie całą Italię, którą przekształcili we własne królestwo. Nie zdołali opanować jedynie kilku enklaw bronionych przez Bizantyjczyków (w tym Rawenny i Rzymu).

Królestwo istniało do 774 r., gdy ostatni król Longobardów stracił tron na skutek najazdu Karola Wielkiego. Longobardzka arystokracja wciąż jednak grała we Włoszech ważną rolę. Jej państewka w południowych Włoszech przetrwały aż do XI w.

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 5, średnia ocen: 5,60 na 6)
Loading...