Inskrypcje budowniczych świątyni Totmesa III w Deir el-Bahari

200 napisów wykonanych przez starożytnych budowniczych faraońskiej świątyni znalazł i zadokumentował w Deir el-Bahari w Górnym Egipcie doktorant z Zakładu Archeologii Egiptu i Nubii Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego, Dawid F. Wieczorek.

Kompleks świątyń w Deir el-Bahari widziany z górującej nad nimi ściany skalnej. U góry najlepiej zachowana i rekonstruowana od wielu lat przez Polaków świątynia Hatszepsut. Z prawej widać pozostałości świątyni Mentuhotepa II. Słabo zachowana świątynia Totmesa III znajduje się między nimi z lewej strony zdjęcia. Fot. Chipdawes

Młody naukowiec rozpoczął Projekt Dokumentacji Dipinti Budowlanych w 2006 roku. Początkowo skupił się na wyszukiwaniu napisów pozostawionych przez inżynierów konstruujących sąsiadującą ze świątynią Totmesa III, słynną tarasową świątynię królowej Hatszepsut.

Część z napisów z obu budowli znanych było naukowcom już wcześniej, ale jak dotąd nikt nie podjął się ich szerszego opracowania i usystematyzowania. Oba zbiory tekstów ze świątyni Hatszepsut i Totmesa III stanowią unikalny i wyjątkowo bogaty zbiór inskrypcji budowlanych z okresu Nowego Państwa w Egipcie.

Napisy wykonywano pędzlami nakładając na powierzchnie wapiennych i piaskowcowych bloków czerwoną farbą wykonaną z ochry. W ten sposób odnotowywano miejsce w którym należy umieścić blok, datę dzienną, a także nazwę brygady, która zajmował się jego transportem.

– Badaniami dokumentacyjnymi objąłem bloki platformy świątyni, skromne pozostałości dolnego tarasu świątyni, rampy oraz tzw. Pawilonu. Priorytetem w tym roku było dla mnie rozpoznanie liczby czytelnych do dziś napisów budowlanych, dokładna ich lokalizacja w obrębie świątyni oraz dokumentacja archeologiczna, fotograficzna i rysunkowa – wyjaśnia Dawid F. Wieczorek.

Zdaniem badacza, w odróżnieniu od dotychczasowych prac, które prowadził na terenie świątyni Hatszepsut, te w Świątyni Totmesa III są wyjątkowo utrudnione ze względu na zły stan zachowania konstrukcji. Z drugiej strony, fakt że świątynia jest niemal całkowicie zrujnowana, przyczynił się do dojrzenia znaków budowniczych, które zazwyczaj są przysłonięte przez masyw konstrukcji.

Projekt realizowany jest w ramach Polsko-Egipskiej Misji Archeologiczno-Konserwatorskiej, działającej pod auspicjami Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW. Jej kierownikiem jest dr Zbigniew E. Szafrański.

Tekst pochodzi z serwisu Nauka w Polsce. Zdjęcie jednej z takich inskrypcji.

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 8, średnia ocen: 6,00 na 6)
Loading...