Nowe pozostałości Wielkiego Muru Chińskiego

Ponad dwa lata poszukiwań pozostałości największej fortyfikacji świata w chińskiej prowincji Qinghai przyniosły obfity plon.

Wielki Mur Chiński w okolicy Jinshanling. Nie wszędzie prezentuje się tak wspaniale. Zdjęcie na licencji Creative Commons. Autor: Jakub Hałun

Jak powiedział agencji Xinhua Ren Xiaoyan z Instytutu Archeologicznego w Qinghai, badacze znaleźli łącznie 51 wież obserwacyjnych, 158 wież z przejściami oraz liczne odcinki muru, wśród których był jeden o długości 480 m.

Wiele części słynnej fortyfikacji było już ledwie widocznych w wyniku działania sił przyrody. Łącznie z odkrytymi wcześniej odcinkami chińscy badacze zlokalizowali w Qinghai 360 km słynnej fortyfikacji.

W 2009 r. Chińczycy obliczyli długość Wielkiego Muru na 8851,8 km. Na tę liczbę składa się 6259,6 km rzeczywistego muru, 359,7 km rowów i 2232,5 km naturalnych barier w postaci rzek i gór. Nie wiem, czy w tamtych obliczeniach uwzględniono już odcinki, o których teraz informują archeolodzy z Qinghai.

Początki Wielkiego Muru sięgają VII w. p.n.e., gdy lokalni władcy zaczęli budować wały mające powstrzymać koczowników najeżdżających północne Chiny. Pod koniec III w. p.n.e. pierwszy cesarz Chin połączył lokalne wały w długi system umocnień. Jednak mało kto słyszałby o tej budowli, gdyby nie panujący w XIV-XVII w. n.e. władcy z dynastii Ming. To oni przekształcili znaczną część starożytnego wału w kamienny mur.

Przy okazji przypominam, że wbrew rozpowszechnionemu stwierdzeniu Wielkiego Muru nie widać gołym okiem z kosmosu.

Informację o odkryciach w Qinghai znalazłem w China.org