Apokalipsa Ezdrasza z gdańskiej latryny

Kawałek pergaminu znaleziony w styczniu 2009 r. w średniowiecznej latrynie przy ul. Kleszej 4 w Gdańsku zawiera apokryficzny tekst biblijny znany jako Apokalipsa Ezdrasza. To siódmy znany przekaz tego tekstu w języku łacińskim.

– Początkowo sądziliśmy, że jest to kora drzewna, bo odkryte fragmenty były silnie zabrudzone, ale po kilku zabiegach konserwatorskich wyłoniły się litery – powiedział „Dziennikowi Bałtyckiemu” dyrektor Muzeum Archeologicznego w Gdańsku Henryk Paner.

Jako że latryna pochodziła z XIV-XV wieku, tak też archeolodzy wstępnie ocenili wiek pergaminu. Potwierdziły to również badania radiowęglowe.

Ich wynik podważył jednak Tomasz Paweł Płóciennik z Zakładu Papirologii Uniwersytetu Warszawskiego. Zwrócił uwagę na fakt, że pergamin zapisano minuskułą karolińską, używaną tylko do XII wieku. W jego ocenie badania radiowęglowe wskazały po prostu wiek substancji organicznych, które wsiąkły w pergamin w latrynie, a nie samego pergaminu. Jego tezę wspiera też to, że w XIV-XV w. nie używano już pergaminu.

Apokalipsę Ezdrasza, która w kościele katolickim jest księgą apokryficzną Starego Testamentu, napisano w języku semickim około 100 r. n.e. Na świecie jest zaledwie sześć łacińskich kodeksów datowanych na wiek VII-X, pochodzą one z Francji (trzy egzemplarze), Hiszpanii (dwie sztuki) oraz Luksemburga (jeden egzemplarz).

Badacze szacują, że karta, z której pochodzi znaleziony fragment, miała rozmiar 20 na 30 cm. Znaleziony pasek stanowi zaledwie 1/20 całości. – Ten fragment możemy śmiało nazywać najstarszą Biblią Gdańską – zapewnia dyrektor Paner.

Więcej i zdjęcie fragmentu z Apokalipsą Ezdrasza w Dzienniku Bałtyckim.