Nowogwinejscy górale sprzed ponad 40 tysięcy lat

Ludzie, którzy ponad 40 tysięcy lat temu żyli na Nowej Gwinei, docierali do terenów położonych na wysokości ponad 2 tys. m n.p.m. i najprawdopodobniej wycinali drzewa, by ułatwić wzrost roślinom zapewniającym im pożywienie – ogłosili nowozelandzcy, australijscy i nowogwinejscy naukowcy na łamach „Science” .

Archeolodzy, których pracami kierował prof. Glenn Summerhayes z Uniwersytetu Otago w Nowej Zelandii, odkryli w dolinie Ivane w Nowej Gwinei obozowiska sprzed 49-36 tys. lat. To jedne z najstarszych śladów pobytu ludzi w tej części świata.

Odkrycie jest dość spora niespodzianką, gdyż dotąd uważano, że pierwsi ludzie, którzy drogą morską dotarli do Sahulu (ląd złożony z połączonych Nowej Gwinei i Australii) poruszali się wzdłuż wybrzeży i korzystali w zasadzie jedynie z terenów nizinnych.

W położonych ponad 2 tys. m n.p.m. obozowiskach archeolodzy znaleźli kamienne narzędzia, spalone szczątki zwierząt i pozostałości spożywanych roślin w tym m.in. orzechów drzewa Pandanus. Część kamiennych narzędzi wygląda tak jak kamienne topory używane do karczowania lasów. Naukowcy uważają więc, że już w tych zamierzchłych czasach mieszkańcy Nowej Gwinei wycinali drzewa, by stworzyć lepsze warunki (np. dostęp do promieni Słońca) dla roślin, które dawały im pożywienie.

Analizy laboratoryjne kamiennych zabytków pozwoliły też zidentyfikować skrobię z bulw pochrzyna (jams). Zdaniem badaczy ludzie przynieśli je do górskich obozowisk z terenów nizinnych, gdzie rosną.

– Nasze odkrycia tworzą obraz bardzo mobilnego społeczeństwa, które szybko adaptowało się i potrafiło przetrwać w środowiskach radykalnie różnych od wybrzeża na którym ludzie wylądowali – komentuje Summerhayes.

Summerhayes, G., Leavesley, M., Fairbairn, A., Mandui, H., Field, J., Ford, A., & Fullagar, R. (2010). Human Adaptation and Plant Use in Highland New Guinea 49,000 to 44,000 Years Ago Science, 330 (6000), 78-81 DOI: 10.1126/science.1193130

Komunikat prasowy Uniwersytetu Otago.