Nieznane stanowiska archeologiczne odkryli w Egipcie naukowcy z PAN

46 nieznanych stanowisk archeologicznych – datowanych od dolnego paleolitu po późny neolit – zlokalizowała w Egipcie Zjednoczona Ekspedycja Prehistoryczna Instytutu Archeologii i Etnologii PAN podczas tegorocznej prospekcji. Badania prowadzono w rejonie oaz – Fajum, Baharija, Farafra – oraz na Półwyspie Synaj. Ich celem było zlokalizowanie nowych obszarów badawczych pod kątem przyszłych prac Ekspedycji.

Jak relacjonuje kierownik wyprawy dr Jacek Kabaciński, do najcenniejszych znalezisk należy stanowisko odkryte w rejonie oazy Fajum, położone kilkadziesiąt kilometrów na południowy-zachód od Kairu. Oprócz wytworów z epoki paleolitu archeolodzy natknęli się tam na olbrzymią liczbę szczątków kostnych zalegających w piaszczystej glebie.

– Jest wielce prawdopodobne, iż zarówno zabytki kamienne, wykonane z chalcedonu, jak i związane z nimi kości zwierzęce, są związane z pobytem na tym terenie wczesnych hominidów, być może z końca neogenu lub początków czwartorzędu – przypuszcza naukowiec.

Jeszcze przed planowanymi na 2011 rok badaniami wykopaliskowymi w tym miejscu na stanowisko wyruszą jesienią tego roku geolodzy, paleobiolodzy i archeolodzy, którzy ostatecznie sprecyzują jego chronologię i potencjał badawczy.

– Równie cenne poznawczo jest skupienie kilkudziesięciu, funkcjonalnie zróżnicowanych stanowisk środkowo-paleolitycznych, odkrytych na południowy-zachód od oazy Baharija, gdzie dopatrzyliśmy się narzędzi kamiennych wykonywanych techniką lewaluaską. Wśród stanowisk są zarówno duże osady, związane z pozyskiwaniem dobrej jakości surowca kamiennego, jak i pozostałości krótkich, sezonowych obozowisk – mówi dr Kabaciński.

Archeolodzy spenetrowali również rejon Wadi Feran na Synaju, gdzie zlokalizowali ślady związane z działalnością człowieka w późnym okresie neolitu.

Zjednoczona Ekspedycja Prehistoryczna (Combined Prehistoric Expedition), w ramach której wykonywano badania, jest największą i najdłużej bez przerwy działającą na świecie ekspedycją prahistoryczną. Powstała na potrzeby akcji ratowania zabytków nubijskich zagrożonych budową Tamy Asuańskiej w początku lat 60. XX wieku.

Od początku Ekspedycja ma charakter międzynarodowy – obok stałego zespołu polsko-amerykańskiego tworzą ją badacze różnej specjalności z kilkunastu krajów z trzech kontynentów.

Artykuł pochodzi z serwisu Nauka w Polsce. Oryginalny tekst i zdjęcia.