Kurhany z Mściszewic

Trzy z pięciu zachowanych kurhanów w Mściszewicach na Pojezierzu Kaszubskim przebadali naukowcy z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego, kierowani przez dr. Radosława Janiaka.

Przebadane kurhany posiadały zbliżoną konstrukcję kamienną. Zasięg każdego z nich wyznaczał wieniec ułożony z dużych głazów, których długość dochodziła do 40 cm. Wewnętrzną część kurhanu, czyli nasyp wykonano z mniejszych kamieni.

Największy kurhan miał ok. 9 m średnicy, a jego wnętrze kryło spopielone szczątki człowieka. – Było to skupisko przepalonych kości ludzkich rozsypanych na przestrzeni około 2 m. kw. – opowiada dr. Janiak. Badacze ustalili, że kurhan usypała ludność kultury pomorskiej w okresie halsztackim D, czyli prawie 2500 lat temu.

Drugi przebadany kurhan wzniosła ludność tego samego kręgu kulturowego, ale był on znacznie mniejszy. Jego średnica wynosiła około 5 metrów. Tutaj też archeolodzy natrafili na spopielone szczątki zmarłego, ale znajdowały się one poza nasypem, tuż przy wieńcu kamiennym.

Ostatni z przebadanych kurhanów tez miał około 5 metrów średnicy. Przepalone szczątki ludzkie leżały w nasypie kurhanu wewnątrz naczynia glinianego. Jest starszy od dwóch pozostałych kurhanów. Wzniosła go ludność kultury łużyckiej pod koniec późnej epoki brązu, czyli około 750-700 r. p.n.e.

Więcej o badaniach i zdjęcia w Nauce w Polsce.