Drapieżne jeżowce i ewolucja liliowców, czyli nowy sukces Polaków

– Znaleźliśmy najstarsze ślady drapieżnictwa jeżowców regularnych na liliowcach, liczące blisko 240 mln lat. Znaleziska te sugerują, że nasilenie drapieżnictwa ze strony jeżowców regularnych wywarło istotny wpływ na ewolucję post-paleozoicznych liliowców – powiedział PAP Przemysław Gorzelak z Instytutu Paleobiologii PAN.

Jest on członkiem polsko-amerykańskiego zespołu badawczego, który badał charakterystyczne ślady, jakie dawne drapieżne jeżowce pozostawiły na na skamieniałościach liliowców sprzed około 240 mln temu odkrytych w Górach Świętokrzyskich oraz na Śląsku. Ze strony polskiej w badaniach uczestniczył jeszcze Mariusz Salamon z Uniwersytetu Śląskiego.

– Do niedawna sądzono, że przyspieszona ewolucja u organizmów takich jak liliowce, zamieszkujących bentoniczne, płytkie środowiska morskie, rozpoczęła się w okresie jury i była spowodowana rozwojem drapieżnych ryb – wyjaśnił PAP Przemysław Gorzelak. – Nasze znaleziska dowodzą jednak, że wpływ rozwoju bentonicznych – czyli żerujących na dnie – drapieżników [takich jak jeżowce – WP] był niezwykle ważny z punktu widzenia ewolucji liliowców.

Kluczowe przemiany ewolucyjne u liliowców dokonały się znacznie wcześniej w porównaniu do pozostałych grup zwierząt – w środkowym triasie, około 240 mln temu, przynajmniej 40 milionów lat wcześniej, niż dotychczas sądzono.

Najnowsze obserwacje potwierdzają, że dzisiejsze jeżowce regularne odżywiają się liliowcami. Ponadto, dowodzą, że nasilenie drapieżnictwa w stosunkowo krótkim czasie przyczyniło się do gwałtownego rozprzestrzenienia i różnorodności liliowców w triasie.

Tak, wiem. Dla ogromnej większości czytelników temat jest totalnie egzotyczny. Ale myślę, że warto tym krótkim wpisem odnotować opublikowanie w prestiżowym amerykańskim magazynie PNAS wyników badań polskich naukowców nad znalezionymi w Polsce skamieniałościami.

Więcej w Nauce w Polsce. Abstrakt artykułu w PNAS