Pterozaury wzbijały się do lotu z czterech kończyn?

Wielkie latające gady sprzed milionów lat odbijały się od ziemi za pomocą czterech kończyn – przekonuje Michael B. Habib z uniwersytetu Johnsa Hopkinsa.

hatzegopteryx

Gigantyczny pterozaur Hatzegopteryx miał skrzydła o rozpiętości 12 metrów. Człowiek i żyrafa są w tej samej skali co latający gad. Illustration by Mark Witton. Source: Johns Hopkins University School of Medicine

Jego zdaniem pterozuary wybijały się nie tylko za pomocą dwóch nóg, jak ptaki, ale też skrzydeł, które po złożeniu tworzyły dodatkowe „nogi”. I to zdaniem uczonego bardzo silne nogi.

To, że pterozaury używały złożonych skrzydeł jako przednich nóg podczas poruszania się po ziemi, naukowcy stwierdzili już dawno temu. Habib przekonuje, że ich „nożna” funkcja była też potrzebna do wzbicia się w powietrze, bo w przypadku ważących nawet ponad 200 kilogramów pterozaurów ptasi sposób nie wystarczy.

Zdaniem uczonego latające gady odbijały się z ziemi w mniej niż sekundę i to bez pomocy wiatru. Było to możliwe, gdyż wbrew powszechnemu wyobrażeniu, nie były to szczuplutkie „szybowce”, ale bardzo silne zwierzęta, które Habib porównuje do Arnolda Schwarzeneggera.

Do powyższych wniosków uczony doszedł porównując kości 20 gatunków współczesnych ptaków oraz 3 gatunków pterozaurów. Okazało się, że u pterozaurów kości skrzydeł są mocniejsze niż kości nóg. U ptaków jest odwrotnie.

Taki czterokończynowy sposób wzbijania się do lotu tłumaczy zdaniem uczonego dlaczego pterozaury mogły być dużo cięższe niż ptaki. Maksymalna masa latających zwierząt jest bowiem ograniczona ich możliwością wzbijania się. Największy latający ptak ważył 70 kg.

Habib opublikował badania w magazynie Zitteliana.

Na podstawie informacji prasowej uniwersytetu Johnsa Hopkinsa oraz National Geographic.