Kaczodziobych sposób na komunikację

Kostne czuby dinozaurów kaczodziobych nie wzmacniały węchu, ale służyły komunikacji między osobnikami – poinformowali badacze podczas dorocznego, październikowego spotkania Society for Vertebrate Paleontology w Cleveland w Stanach Zjednoczonych.

Jeden z lambeozaurów. Dinozaury te żyły 76-75 mln lat temu w dzisiejszej Ameryce Północnej

Lambeozaury, zaliczane do dinozaurów kaczodziobych, miały na głowach kostne czuby, wewnątrz których biegły długie kanały połączone z kośćmi nosa. Na szczycie czuba kanały te łączyły się w pętlę. Szczegóły ich budowy ujawniły najnowsze badania przeprowadzone za pomocą tomografu komputerowego.

Naukowcy z University of Toronto, Ohio University i Montana State University zbadali również wgłębienia na wewnętrznej stronie czaszki odciśnięte przez mózg oraz wewnętrzną budowę kości nosa. Analizie poddano skamieniałości czterech gatunków lambeozaurów.

Czuby lambeozaurów od dawna budziły zainteresowanie naukowców. Spekulowano, że służyły wzmocnieniu węchu bądź regulacji temperatury. Od pewnego czasu coraz popularniejsza była teoria, że pełniły jednak funkcję pudeł rezonansowych i służyły do komunikacji.

Najnowsze badania wykazały, że część mózgu lambeozaurów odpowiedzialna za węch była mała i słabo rozwinięta. Zdaniem naukowców oznacza to, że czub nie wyewoluował po to, żeby wzmocnić zmysł węchu. Potwierdziły to badania porównawcze z pokrewnymi gatunkami dinozaurów.

Wydaje się, że lambeozaury wydawały niskie, wibrujące dźwięki. Mogły w ten sposób nawoływać się podczas godów lub ostrzegać przed wrogiem. Wcześniejsze analizy budowy kości ucha dowodzą, że odbierały one dźwięki o niskich częstotliwościach.

Na podstawie depeszy PAP opublikowanej przez Onet.