Najstarszy egzemplarz Nowego Testamentu od czwartku w internecie

W realnym świecie pergaminowe karty, które tworzą Kodeks Synajski (Codex Sinaiticus), znajdują się aż w czterech miejscach. W wirtualnym świecie wszystkie trafią w jedno.


Fragment Kodeksu Synajskiego

W czwartek, 24 lipca, na stronie www.codex-sinaiticus.net ukażą się pierwsze karty księgi uznawanej za najstarszy prawie kompletny egzemplarz Nowego Testamentu. Kolejne dołączą w listopadzie tego roku i w lipcu 2009 r.

Kodeks Synajski spisano w języku greckim prawie 1700 lat temu w nieznanym nam miejscu.

W latach 40. XIX w. na jego karty natrafił w klasztorze Świętej Katarzyny na Synaju niemiecki biblista Konstantin von Tischendorf. W niejasnych okolicznościach większość z nich trafiła do Rosji. W 1933 r. Sowieci sprzedali 347 kart British Library. Sześć zostało w Rosji (są w Narodowej Bibliotece Rosji w St. Petersburgu), a 43 znajdują się w bibliotece uniwersyteckiej w Lipsku.

W 1975 r. mnisi znaleźli kolejne 12 kart i 40 fragmentów w ukrytym pokoju w klasztorze św. Katarzyny.

Opublikowanie dokładnych zdjęć kart w internecie daje wiele korzyści. Kodeks będzie dostępny dla każdego chętnego w jednym miejscu. Natomiast mające prawie 1700 lat karty nie będą narażone na ryzyko zniszczenia przez naukowców. Dotychczas badanie całości kodeksu było szalenie trudne. Trzeba było wywalczyć zgodę na obcowanie z bezcennymi pergaminami aż w czterech różnych instytucjach.

– Tylko kilku ludzi miało okazję widzieć więcej niż parę kart kodeksu – mówi Scot McKendrick z British Library.

Zawartość księgi trochę różni się od znanego nam Nowego Testamentu. Ewangelia św. Marka kończy się na przykład na odkryciu pustego grobu Jezusa. Nie ma opisu wydarzeń po zmartwychwstaniu. W Kodeksie Synajskim są również fragmenty nieznane w naszej Biblii, np. List Barnaby.

Na podstawie depeszy AP.