Powstaje wirtualny skansen wraków Zatoki Gdańskiej

Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku rozpoczyna realizację dwuletniego projektu „Wirtualny Skansen Wraków Zatoki Gdańskiej. Ewidencja i inwentaryzacja podwodnego dziedzictwa archeologicznego”.

Wirtualna rekonstrukcja wraku „Portowca”

Głównym celem projektu jest wykonanie fotogrametrycznej dokumentacji 3D drewnianych wraków z Zatoki Gdańskiej i prezentacja ich trójwymiarowych modeli na stronie internetowej „Wirtualny Skansen Wraków Zatoki Gdańskiej”, która będzie subdomeną strony muzeum.

Metodę dokumentacji podwodnej pozwalającej tworzyć fotogrametryczne modele trójwymiarowe Narodowe Muzeum Morskie rozwija od roku 2013. Dla każdego obiektu badacze wykonują kilka tysięcy fotogramów, które komputer składa w szczegółowy, trójwymiarowy model 3D. Naukowcy z Gdańska są jednymi z pionierów w użyciu tej metody dla obiektów podwodnych.

Dotychczas przeprowadzili zastosowali tę technikę w przypadku trzech wraków. Pierwszym był F53.27 „Porcelanowiec”, a drugim F53.31 „Głazik” (więcej o tych pracach i ich efekty w tekście Bałtyckie wraki w 3D)

W roku 2014 specjaliści z gdańskiego muzeum poddali też badaniom archeologicznym z zastosowaniem trójwymiarowej dokumentacji wrak F53.14 zalegający w rejonie wejścia do portu Gdańskiego. Jednostka nazwana przez archeologów „Portowcem” jest reliktem statku żaglowego zbudowanego z drewna dębowego. Statek miał co najmniej 30 metrów długości i powstał najprawdopodobniej w pierwszym dziesięcioleciu XIX wieku. Drewno użyte do budowy pochodzi z Pomorza Wschodniego.

Z wraku archeolodzy wydobyli ponad 140 zabytków, m.in.: fragmenty obuwia, naczynia ceramiczne oraz ich fragmenty, buteleczkę szklaną, narzędzia ciesielskie, jufers (rodzaj krążka) z zawiasową podwięzią, żelazne bolce i trzpienie, czerpak łyżeczki cynowej oraz fragmenty fajeczek glinianych.

Portowiec

Jedno z ujęć z wirtualnej rekonstrukcji. Ta „czaszka” na środku to właśnie jufers. Fot. NMM

Znaczna część wraku zagłębiona jest w dnie, z którego wystają elementy burt sięgające do wysokości pokładu. Stępka wraku znajduje się ponad 2,5 metra pod powierzchnią dna morskiego.

Pracami na wszystkich wymienionych wrakach oraz projektem „Wirtualny Skansen Wraków” kieruje archeolog podwodny Tomasz Bednarz. Członkami ekipy badawczej, biorącej udział przy realizacji fotogrametrycznej dokumentacji są: Janusz Różycki, Wojciech Joński oraz Zbigniew Jarocki.

Projekt współfinansuje Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Na podstawie komunikatu NMM

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 10, średnia ocen: 6,00 na 6)
Loading...