Kościane narzędzie z Grotte du Bison

Używane przez neandertalczyków wielofunkcyjne narzędzie z kości odkryli francuscy i kanadyjscy archeolodzy w środkowej Francji. – To dowód, że neandertalczycy rozumieli mechaniczne właściwości kości i wiedzieli, jak ich użyć do wykonywania narzędzi, co zwykle przypisywano naszemu gatunkowi – komentuje Luc Doyon z University of Montreal.

Grotte de Bison

Kościane narzędzie z Grotte du Bison. Fot. University of Montreal – Luc Doyon

Kanadyjscy archeolodzy natrafili na kościane narzędzie w czerwcu 2014 r. podczas wykopalisk w Grotte du Bison w Arcy-sur-Cure (Burgundia). Wykonany z lewej kości udowej dorosłego renifera zabytek ma 55-60 tys., a więc na pewno jest dziełem neandertalczyków, gdyż Homo sapiens nie było jeszcze wówczas w Europie. – Pierwszy raz odkryto wielofunkcyjne narzędzie kościane z tego okresu – podkreśla Doyon.

Przez wiele lat archeolodzy wątpili w to, że neandertalczycy w ogóle wykonywali narzędzia z kości. Dopiero w ciągu ostatnich 20 lat pojawiło się trochę dowodów korzystania przez nich z tego surowca. Do najciekawszych należą odkryte również we Francji gładziki, których neandertalczycy używali podczas obróbki skór.

Znalezisko z Grotte du Bison jest kolejnym mocnym dowodem na to, że neandertalczycy wykorzystywali właściwości tego surowca. Dokładne analizy powierzchni narzędzia ujawniły pęknięcia, które powstają podczas naciskania kością na kamień. Była to metoda obróbki kamiennych ostrzy, która umożliwiała większą kontrolę nad ostatecznym kształtem wyrobu, dzięki czemu można było zrobić bardziej ostre groty i narzędzia. Znaleziona kość miała też wykruszenia i była mocno starta, co w ocenie badaczy świadczy o jej używano jako skrobaka.

– Obecność tego narzędzia w miejscu, w którym było wiele wyrobów kamiennych, sugeruje świadomy wybór fragmentu kości i jego modyfikację przez neandertalczyków. Długo uważano, że żaden gatunek przed Homo sapiens nie miał kognitywnych możliwości, aby wyprodukować taki przedmiot. Odkrycie zmniejsza więc domniemaną przepaść między tymi dwoma gatunkami i powstrzymuje nas przed głoszeniem, że jeden z nich był technologicznie bardziej zaawansowany niż drugi – tłumaczy znaczenie znaleziska Doyon.

Odkrycie zaprezentowano na łamach „Bulletin de la Société préhistorique française”.

Luc Doyon, Geneviève Pothier Bouchard, Maurice Hardy, Un outil en os à usages multiples dans un contexte moustérien, Bulletin de la Société préhistorique française, December 15, 2014

Komunikat prasowy University of Montreal

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 6, średnia ocen: 5,83 na 6)
Loading...