Łaźnia z metropolii północnoamerykańskich Indian

Na terenie leżącego nad Missisipi prekolumbijskiego miasta Cahokia znaleziono pozostałości łaźni parowej.

Cahokia

Cahokia w XIII w. Rys. Varing, Creative Commons

Odkrycia dokonano podczas wykopalisk szkoły polowej dla studentów Saint Louis University. W trakcie prac młodzi badacze natrafili na ślady po czterech budowlach. Jedną z nich była spalona łaźnia parowa o średnicy trzech metrów.

Dawne indiańskie łaźnie parowe (ang. sweat lodge) były najczęściej szałasami z gałęzi i skór (wigwamami), aczkolwiek niektóre ludy stosowały trwalsze konstrukcje. Dzisiejsi Indianie często wykorzystują koce i folię.

We wnętrzu budowli kopany jest dół napełniany następnie kamieniami rozgrzanymi w pobliskim ognisku. Polewanie kamieni wodą wywołuje parowanie i we wnętrzu szałasu szybko podnoszą się wilgotność i temperatura wywołując pocenie. Korzystanie z takich łaźni ma często na celu nie tylko oczyszczenie fizyczne, ale również rytualne. Pobytowi we wnętrzu towarzyszą wówczas pieśni i modlitwy.

Na razie nie wiadomo z jakiego okresu pochodzi łaźnia odkryta w Cahokii. W jej wnętrzu badacze natrafili jednak na węgiel drzewny, który jest doskonałym materiałem do datowania radiowęglowego. Najpewniej łaźnia ma co najmniej 700 lat, gdyż Cahokia swój najlepszy okres przeżywała w latach 900-1200, a w XIV w. została całkowicie opuszczona. Jej najlepiej widoczną pozostałością jest monumentalny Kopiec Mnicha, który ma 30 m wysokości i podstawę o powierzchni porównywalnej z piramidą Cheopsa.

Komunikat Saint Louis University

Więcej informacji o Cahokii w dostępnych dla subskrybentów tekstach: Wielką metropolię znad Missisipi pokonała rzeka? i Cahokia – miasto imigrantów.

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 7, średnia ocen: 6,00 na 6)
Loading...
Tags: ,