Paciorki za prawa do połowów, czyli pierwszy australijski eksport

Australijscy Aborygeni już w XVIII w. brali europejskie paciorki od żeglarzy z wysp Indonezji w zamian za udzielenie praw do korzystania z łowisk – uważają archeolodzy z Australian National University.

O tym, że Aborygeni chętnie używali szklanych paciorków z Europy, jako ozdób, wiadomo od dawna. Badacze uważali, że zaczęły one trafiać do nich za pośrednictwem misjonarzy od 1916 r.

Duże więc było zdziwienie archeologów z Australian National University, gdy okazało się, że wiele z 30 paciorków, które znaleźli podczas badań w Wellington Range w Ziemi Arnhema (północna Australia) pochodzi z XVIII w.

Znalezione paciorki należą do różnych typów. W ocenie archeologów większość z nich jest najprawdopodobniej wyrobem rzemieślników z Wenecji, bądź Czech czy Holandii. Tylko jeden był wykonany z wapienia i jest najwyraźniej wyrobem z południowo-wschodniej Azji.

Archeolodzy uważają, że europejskie paciorki trafiły w ręce Aborygenów za pomocą żeglarzy z indonezyjskich wysp (głównie Celebes), którzy w XVIII w. łowili strzykwy przy Ziemi Arnhema.

Wedle aborygeńskich zwyczajów nikt nie może przekroczyć tradycyjnych ziem innej osoby bez zapytania o pozwolenie, bądź uznania w jakiś sposób praw tej osoby.

Ponieważ w tym okresie na terenie Ziemi Arnhema nie było jeszcze Europejczyków (a przynajmniej nie ma na to żadnych dowodów), łowcy strzykw są najlepszym kandydatem na dostawców paciorków, tym bardziej, że wyspy Indonezji były wówczas dosłownie zalane europejskimi paciorkami.

Teza ta ma całkiem dobre umocowanie. Archeolodzy znaleźli paciorki zarówno w miejscach oprawiania strzykw, jak i w schroniskach skalnych na Ziemi Arnhema, z których korzystali Aborygeni. W dodatku aborygeńskie słowo na paciorki pochodzi właśnie z Indonezji.

– To był pierwszy eksport w dziejach Australii, a pośrednikami byli łowcy strzykw – mówi Daryl Wesley z Australian National University. Złowione strzykwy żeglarze gotowali i suszyli w Australii, a następnie zabierali do Indonezji, skąd wysyłali do Chin jako rarytas.

Jest jednak możliwe, że młodsze ze znalezionych paciorków przywieźli już Europejczycy. Zaczęli oni pojawiać się na tych terenach po 1840 r. i płacili paciorkami (a także mąką i tytoniem) za prawa do polowania, ścinania drzew i hodowli zwierząt.

Badacze podkreślają, że znalezisko może mieć znaczenie dla aborygeńskich praw do ziem. Udostępnianie łowisk żeglarzom z Celebes i innych miejsc jest bowiem precedensem, że pierwotni mieszkańcy Australii negocjowali dostęp do swoich terytoriów. Archeologiczne odkrycie wsparło niezbyt pewne informacje na ten temat przekazywane przez Aborygenów z pokolenia na pokolenie.

O odkryciu badacze poinformowali podczas konferencji Australian Archaeology Association.

Na podstawie ABC Science

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 4, średnia ocen: 5,00 na 6)
Loading...
Tags: