Ardi należy do naszej linii

Najnowsze badania skamieniałości Ardipithecus ramidus potwierdzają, że gatunek ten należy do homininów, czyli naszych najbliższych krewniaków.

Ardi

Czaszka Ardi

Ardipithecus ramidus to gatunek naczelnych, który żył ponad 4 mln lat temu, a więc jeszcze przed pojawieniem się australopiteków. Pierwsze skamieniałości tych istot odkryto na początku lat 90. XX w. w Etiopii, a nazwę gatunkową naukowcy nadali im w 1994 r. Jednak najważniejszym momentem w dziejach badań nad tym gatunkiem była publikacja w 2009 r. częściowo zachowanego szkieletu kobiety odkrytego w Aramis nad rzeką Awash i nazwanego Ardi.

Zespół analizujący kości Ardi uznał, że należy ona do homininów. Jest to plemię naczelnych obejmujące wszystkich naszych krewniaków od momentu oddzielenia się przodków ludzi od przodków szympansów. Homininy charakteryzują się m.in. chodzeniem na dwóch nogach w pozycji wyprostowanej oraz mniejszymi kłami niż u innych naczelnych. Obecnie jedynym żyjącym homininem jest Homo sapiens.

Ardi ma jednak wiele cech typowych nie dla ludzi, ale dla małp. Najbardziej uderzający jest przeciwstawny paluch u stopy pozwalający chwytać nią gałęzie. Dlatego nie brak było głosów, że Ardi może nie być homininem, ale przedstawicielem innej, „małpiej” linii naczelnych.

Grupa badaczy z USA, Etiopii i Izraela, w skład której wchodzili odkrywcy Ardi (m.in. Tim D. White z Uniwersytetu Kalifornijskiego Berkeley), przeprowadziła analizę rekonstrukcji częściowo zachowanej czaszki Ardipithecus ramidus, którą naukowcy odkryli w innym miejscu, jeszcze zanim wydobyli ze skały kości Ardi.

W skamieniałości tej dobrze zachowały się kości podstawy czaszki, których nie ma wśród znalezionych szczątków Ardi. Tymczasem podstawa czaszki pozwala naukowcom ustalić jak była ona złączona z kręgosłupem, a tym samym stwierdzić, czy szkielet był dostosowany do chodu w pozycji wyprostowanej, czy też nie.

Badania wykazały, że podstawa czaszki Ardipithecus ramidus ma wszystkie te cechy charakterystyczne dla ludzi, które występują również u australopiteków. To wyraźnie wskazuje na dostosowanie do dwunożnego chodu w pozycji spionizowanej.

Badaną skamieniałość naukowcy porównali również z podstawami 79 czaszek należących do szympansów, goryli, ludzi współczesnych i wymarłych homininów. Analizy statystyczne ulokowały czaszkę Ardipithecus ramidus wśród homininów. To oznacza, że gatunek ten był bliżej z nami spokrewniony, niż szympansy, które są naszymi najbliższymi żyjącymi krewniakami.

Inny zespół paleoantropologów z USA przeprowadził natomiast nowe analizy trójwymiarowej rekonstrukcji miednicy Ardi. W ocenie badaczy ma ona zarówno cechy małpie, jak i ludzkie (co sensacją nie jest, gdyż podobnie jest z całym szkieletem tej istoty). I choć budowa miednicy nie potwierdza, by Ardi stale chodziła w pozycji wyprostowanej (mogła tak chodzić w pewnych okolicznościach), to jednak w żaden sposób nie zaprzecza zaliczaniu tej istoty do homininów.

Na podstawie

W. Kimbel et al. Ardipithecus ramidus and the evolution of the human cranial base. American Association of Physical Anthropologists meeting, Knoxville, April 11, 2013.

N. Webb et al. An analysis of the Ardipithecus ramidus pelvis reconstruction using 3D geometric morphometric techniques. American Association of Physical Anthropologists meeting, Knoxville, April 11, 2013.

Bruce Bower, Ardi’s kind had a skull fit for a hominid, Science News

AKTUALIZACJA

6 stycznia na łamach PNAS ukazał się artykuł prezentujący formalnie wyniki opisanych powyżej badań.

William H. Kimbel, Gen Suwa, Berhane Asfaw, Yoel Rak, and Tim D. White, Ardipithecus ramidus and the evolution of the human cranial base, PNAS 2014 ; published ahead of print January 6, 2014, doi:10.1073/pnas.1322639111

Komunikat Arizona State University

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 10, średnia ocen: 5,70 na 6)
Loading...