Najstarsze materace świata

77 tysięcy lat temu mieszkańcy schroniska skalnego Sibudu w Afryce Południowej spali na materacach. Do ich wytwarzania wykorzystywali m.in. rośliny odstraszające komary.

Kobiety ścinają turzyce rosnące nad rzeką uThongathi, by – podobnie jak ludzie sprzed 70 tys. lat – zrobić z nich materace. Fot. prof. Lyn Wadley

Na pozostałości prastarych materaców badacze natknęli się w aż 15 warstwach osadów pochodzących sprzed 38-77 tys. lat. Jak wykazały badania zespołu naukowców z Południowej Afryki, Niemiec i USA materace te składają się z warstw ubitych łodyg oraz liści turzyc i sitowatych o grubości jednego centymetra. Znalezione fragmenty mają od 1 do 3 m kw. powierzchni.

Szczególnie dobrze zachowany jest najstarszy z odkrytych materaców, który wyprzedza aż o blisko 50 tys. lat najstarsze znalezione dotąd szczątki takiego posłania. Warstwy roślin są w nim przedzielone cieniutką jak kartka papieru warstwą liści drzewa Cryptocarya woodii, które mają substancje o działaniu owadobójczym i nadają się do odstraszania komarów.

Przekrój przez warstwy sprzed 58 tys. lat ze śladami po spalonych materacach. Czarne pasma to zwęglone łodygi i liście, a białe to popiół. Fot. Prof. Christopher Miller

– Wybór tych liści do zrobienia materaca oznacza, że mieszkańcy Sibudu mieli gruntowną wiedzę o roślinach rosnących w pobliżu ich schroniska i byli świadomi ich leczniczych zastosowań – komentuje szefowa badań prof. Lyn Wadley z Uniwersytetu Witwatersrand w Johannesburgu.

Zdaniem badaczy surowiec do produkcji materaców pochodził z brzegów rzeki uThongathi, która płynie pod schroniskiem.

Materace najpewniej służyły nie tylko do spania, ale też stanowiły wygodne miejsce do pracy.

Analizy mikroskopowe wskazują, że mieszkańcy schroniska regularnie naprawiali swoje posłania. Natomiast 73 tys. lat temu zaczęli palić zniszczone materace – najpewniej, by pozbyć się ukrytych w nich nieproszonych gości.

Wyniki badań najstarszych materaców świata naukowcy zaprezentowali w magazynie Science. W swoim artykule napisali również o znalezieniu śladów na znaczący wzrost liczby mieszkańców schroniska, który zaczął się jakieś 58 tys. lat temu. Dowodem na to są zdaniem badaczy bardzo liczne pozostałości palenisk, materaców i popiołów. Może to być ślad demograficznej eksplozji, która przyczyniła się do rozprzestrzenienia się Homo sapiens po świecie.

Wnętrze schroniska skalnego Sibudu podczas tegorocznych wykopalisk. Fot. prof. Lyn Wadley

Materace nie są pierwszym niesamowitym znaleziskiem w Sibudu. Prowadzone tam wykopaliska dostarczyły już ogromnej liczby dowodów na to, że mieszkańcy tego miejsca byli mądrymi i zaradnymi ludźmi, a nie „prymitywnymi jaskiniowcami”. (czytaj o wcześniejszych znaleziskach w Sibudu).

Lyn Wadley, Christine Sievers, Marion Bamford, Paul Goldberg, Francesco Berna, and Christopher Miller, Middle Stone Age Bedding Construction and Settlement Patterns at Sibudu, South Africa, Science 9 December 2011: 334 (6061), 1388-1391. [DOI:10.1126/science.1213317]

Komunikat prasowy Uniwersytetu Witwatersrand

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 4, średnia ocen: 6,00 na 6)
Loading...