Co nam dało zsekwencjonowanie sprawcy Czarnej Śmierci

Międzynarodowy zespół naukowców, w którym kluczową rolę grali badacze z Uniwersytetu w Tybindze (Niemcy) i z Uniwersytetu McMastera (Kanada), zsekwencjonował DNA pałeczki Yersinia pestis, która ponad 600 lat temu doprowadziła do wielkiej epidemii dżumy i śmierci kilkudziesięciu procent mieszkańców Europy.

Yersinia pestis powiększona 200 razy

Nie ma się jednak czego bać. Nie grozi nam nawrót Czarnej Śmierci. Okazało się, że średniowieczna Yersinia pestis jest w zasadzie identyczna z jej współczesnymi wersjami, które nie szerzą się tak łatwo i szybko jak XIV-wieczna zaraza.

Jest to dla nas bardzo cenna informacja. Przez długi czas powątpiewano w to, że za Czarną Śmiercią stoi dżuma. Jednym z argumentów była właśnie stosunkowo niewielka skuteczność jej współczesnej wersji. Niektórzy doszukiwali się więc sprawcy epidemii w innych patogenach, np. w jakimś wirusie podobnym do Eboli. Inne wyjaśnienie zakładało, że XIV-wieczne pałeczki Yersinia pestis były jakąś groźniejszą odmianą tego patogenu, która nie dotrwała do naszych czasów.

Teraz wiemy, że obie te hipotezy nie były trafne. Przeprowadzone w ostatnim czasie badania genetyczne szczątków ofiar epidemii z cmentarzysk w kilku europejskich krajach wykazały obecność pałeczki (więcej w tekście Czarną śmiercią była dżuma. Naukowcy mają kolejne dowody). Teraz zsekwencjonowana w oparciu o materiał genetyczny z grobów w londyńskim East Smithfield XIV-wieczna Yersinia pestis okazała się nie być jakąś inną odmianą.

Dlaczego więc w XIV w. pałeczka doprowadziła do śmierci tak wielu Europejczyków? Zdaniem badaczy prawdopodobnie była dla nich nowym patogenem, którego ich układy odpornościowe po prostu nie znały, tak jak organizmy Indian nie znały chorób, które trafiły do Ameryki wraz z Europejczykami. W dodatku teraz mamy dużo lepiej rozwiniętą medycynę, sprawne służby epidemiologiczne, skuteczne lekarstwa i dużo wyższy poziom higieny. Wszystko to znacznie osłabia siłę działania Yersinia pestis.

Wyniki badań ukazały się w Nature.

Kirsten I. Bos, Verena J. Schuenemann, G. Brian Golding, Hernán A. Burbano, Nicholas Waglechner, Brian K. Coombes, Joseph B. McPhee, Sharon N. DeWitte, Matthias Meyer, Sarah Schmedes, James Wood, David J. D. Earn, D. Ann Herring, Peter Bauer, Hendrik N. Poinar & Johannes Krause, A draft genome of Yersinia pestis from victims of the Black Death, Nature (2011) doi:10.1038/nature10549

NędzaUjdzie w tłumieŚrednieDobreBardzo dobreRewelacja (Oddanych głosów: 13, średnia ocen: 5,46 na 6)
Loading...