Twórcy Stonehenge znali geometrię nie gorzej niż Pitagoras

Prehistoryczni Brytyjczycy, którzy skonstruowali krąg w Stonehenge, nie ustępowali znajomością geometrii żyjącemu ponad dwa tysiące lat później greckiemu matematykowi Pitagorasowi – uważa archeolog Anthony Johnson z Oxford University. Jego zdaniem zastosowali oni swoją znajomość geometrii podczas tworzenia słynnego kręgu.

Efekt ćwiczeń z geometrii? Zdjęcie na licencji Creative Commons Attribution ShareAlike 2.0. Autor: Frédéric Vincent

Johnson badał geometryczne umiejętności dawnych mieszkańców Brytanii przez pięć lat. Korzystał przy tym z możliwości komputerów oraz archeologii eksperymentalnej. Jego zdaniem ludzie opanowali geometrię setki lat przed powstaniem Stonehenge podczas tworzenia wielu mniejszych kręgów. Archeolog twierdzi również, że umiejętność ta była uznawana za rodzaj magii, która dawała uprzywilejowany status tym, którzy ją opanowali.

Zdaniem Johnsona największym geometrycznym osiągnięciem w Stonehenge jest stworzony około 2950 roku p.n.e. 56-boczny wielokąt, który tworzą tzw. dziury Aubreya ułożone na okręgu o średnicy 87 metrów. Uczony uważa, że do stwozrenia tej skomplikowanej figury wystarczyły prehistorycznym Brytyjczykom paliki i sznurek. Zaczęli od wyrysowania ogromnego okręgu. Później odpowiednio wpisali w jego obwód dwa kwadraty, które stworzyły ośmiokąt. Tam gdzie stykał się z obwodem okręgu wbili paliki i sznurkami rysowali krzywe. Miejsca, w których przecinały się one z obwodem okręgu, stały się wierzchołkami 56-bocznego wielokąta. W nich twórcy figury wykopali dziury. (plan wczesnej fazy Stonehenge z zaznaczonymi na biało dziurami Aubreya)

Uczony uważa, że 56-boczny wielokąt to najbardziej złożona figura, jaką można stworzyć tą prostą metodą. Twierdzi również, że przeniknęła ona do europejskich wierzeń. Na przykład w greckiej mitologii taka figura była symbolem boskiego potwora Tyfona.

Wyniki badań Johnson opublikował w formie książki. Pisze w niej, że podobnej techniki prehistoryczni Brytowie użyli do wyrysowania innych figur, które w ciągu wielu stuleci w różnej formie – w tym kamiennych kręgów i podków – pojawiły się w obrębie Stonehenge.

– Przez lata spekulowano, że Stonehenge powstało jako obserwatorium astronomiczne. Moje badania wskazują, że – pomijając linie zimowego i letniego przesilenia Słońca – nie jest to pogląd słuszny. Uważam, że to znajomość geometrii i symetrii była istotnym elementem neolitycznych wierzeń – podsumowuje swoje badania Johnson.

Na podstawie The Independent.

Więcej informacji o Stonehenge