Ekshumacja śpiewaka kastrata

Naukowcy i historycy z Bolonii ekshumowali wczoraj szczątki słynnego włoskiego kastrata Farinellego (na ilustracji obok).

Chcą je przebadać, by poznać anatomiczne efekty kastracji młodych chłopców. Naukowców szczególnie interesują struny głosowe i krtań śpiewaka. Kastracja młodego chłopca zatrzymywała rozwój strun głosowych, ale nie powstrzymywała rozwoju całego ciała. W efekcie wykastrowany chłopiec po osiągnięciu wieku dojrzałego miał piękny głos – typowy dla kobiet sopran lub alt – lecz o wiele potężniejszym brzmieniu i dramatycznej barwie.

Naukowcy będą też sprawdzać, czy kastracja powodowała pojawianie się cech żenskich – dużych pośladków i piersi. Oficjalne portrety z epoki zazwyczaj przedstawiają kastratów jako szczupłych mężczyzn.

Kastracja chłopców, której początki są związane z zakazem występowania kobiet w operze, była dość częsta od połowy XVII w. aż do drugiej połowy XIX w., kiedy została uznana za barbarzyńską i zakazana. W samych Włoszech kastrowano rocznie aż 4000 chłopców w wieku 8-12 lat.

Farinelli (właściwie Carlo Broschi) był najsłynniejszym śpiewakiem kastratem. Urodził się w 1705, a serca miłośników opery podbijał swym śpiewem w latach 1720-1737. Przez większość tego czasu występował na dworze króla Hiszpanii Filipa V. Zmarł w wieku 78 lat i został pochowany w Bolonii. Jego szczątki są jedynymi szczątkami śpiewaka kastrata jakimi dysponują naukowcy

Na podstawie Reuters/Yahoo News.